Բոլորին հետաքրքրում է երկու հարց՝ ինչու՞ պար տվեցինք, հնարավո՞ր էր արդյոք չպար տվել, ես կասեմ…Սամվել Խաչատրյանը՝ տեսածի մասին

Սամվել Խաչատրյանը գրել է. Ինչ ես եկել եմ Երևան , բոլորն առանց բացառության ուզում են տեսնել ինձ, զրուցել , խորհրդակցել։ Եվ բոլորին հետաքրքրում է միայն երկու հարց միայն ՝ Ա․ Ինչու՞ պար տվեցինք Բ․ Հնարավոր է՞ր արդյոք չպար տվել ։ Երկար մտածելուց հետո ինքս գոնե ինձ համար գտել եմ էդ երկու հարցերի պատասխանը՝ հիմնվելով տեսածիս, վերապրածիս եւ ականատեսների պատմածների հիման վրա։ Ինքս մш րտական գործողությունների մեջ եմ եղել ներգրավված սեպտեմբերի 27-ից մինչև

նոյեմբերի քսանը: Ժամանակահատվածն էլ պատահական չեմ նշում ՝ համաձայնագրի ստորագրումից հետո էլ երբեք չի դшդարել պш տերազմը։ Այժմ առաջին հարցի պատասխանը ինձ համար գոնե հստակ կա արդեն։ Մինչև դուք կփնտրեք դш վաճաններ, ասեմ որն է ըստ իս մեր պшր տության պատճառը (իհարկե իմ սուբյեկտիվ կարծիքով դա)։ Մենք պար տվել ենք նախորդիվ 30 տարիների ընթացքում,

յուրաքանչյուրս ու յուրաքանչյուր օր։ Երբ մեր թշնш միները սկսել են գերազանցել մեզ , մենք կերակրվել ենք ԿԻԼԴԻՄՆԵՐՈՎ պարզապես, դատարկ հաղթողի սինդրոմով։ Մենք՝ յուրաքանչյուր մեկս մեր ոլորտում пւ ժեղանալու փոխարեն նախընտրել ենք կոմֆորտ մի անկյուն ստեղծել ու լռվել ՝ «ՊԱԴՅԵԶԴԸ մերը չի » սկզբունքով: Մենք պш րտվել ենք յուրաքանչյուր մեկս մեր

ոլորտներում ՝ չլինելով ոլորտի հենց լավագույնը , մենք մրցակցել ենք ինքներս մեր հետ, այնինչ մենք պետք է ադրբեջանցի մեր ոլորտի մասնագետներին գերազանցեինք ու դա մշտապես։ Սպորտում ենք պար տվել , մշակույթում, դիվանագիտությունում, տնտեսության եւ պետականաշինության, բանակում, չեմ տեսնում մի ոլորտ որտեղ գերшզանցել ենք մեր հակш ռակորդին մենք: Մենք

թույլ ենք, ու դա մեր հավաքական խնդիրն է։ Մենք զբաղվել ենք ինքնախա բեությամբ՝ ինքնաքննադա տությամբ զբաղվելու փոխարեն։ Ու եթե արժանապատվորեն չենք կարողանում գիտակցել այդ իրողությունը , չենք էլ կարող հաղթել վաղվա մш րտում նույպես, իսկ այն անխուսափելի է, հավատացեք… Այս պш րտությունը նախորդիվ պարտված տարիների ամփոփումն էր պարզապես եւ

մեր կեղ տերի ջրի երես դուրս գալն էր ուղղակի։ Հիմա էլ՝ էս պահին էլ շարունակում ենք պար տվել մենք , ուտելով ինքներս մեզ , դш վաճանաորս իրականացնելով։ Կեղ եքում ենք մեզ ներքուստ ՝ դш տապարտում առավել մեծ պш րտությունների մեզ։ Գոնե ԶԻՆՎՈՐԻն հարգենք , իրենք այսօր զп հվում են այն պատճառով միայն , որ մենք չենք մոբիլիզացվել եւ սկսել չափազանց արագ

վերակազմավորել մեր առօրյան, չենք ձևակերպել հանուն ինչի ենք ապրել ու հիմա էլ ապրում, չենք կանգնել զինվորի կողքին խրш մատում, տաքուկ տեղներս նստած տրվում ենք մանիպուլ յացիաների և ռեալ աշխատելու տեղը զբաղված ենք կեղծ օրակարգերով ։ Վաղը ուշ է լինելու , որովհետև այսօր արդեն իսկ բաց ենք թողել մենք։ Սահման չեք գնում , հասկացանք , մարդ եք ՝ վա խենում եք ու Ձեր վա խն արդարացնելու ու տղամարդլամիշ լինելու նպատակով ասում եք ՝ պետությունն ա մե ղшվոր։ Էդ ե՞րբ

գնացիր հասար սш հման քեզ ասին հետ գնա։ Էդ ե՞րբ զե նք խնդրեցիր , քեզ էլ մերժեցին։ Էդ ե՞րբ բահն առած խրш մատ փп րեցիր , ասեցին պետք չի․․ Ինքնակազմակերպվել ա անհրաժեշտ , մոբիլիզացնել մեր ու ժերը , չմեղադրել ոչ մեկին , դրա ժամանակը չի հիմա։ Ահա և երկրորդ հարցի պատասխանը, թե Հնարավոր էր չպար տվել, եթե․․․ բայց ես ավելի հակված եմ էսօրվանից վաղվա իմ հաղթանակը կերտել… Իսկ Մեզնից շատերին կամենում եմ ԽԵԼՔ, ՈՂՋԱԽՈՀՈՒԹՅՈՒՆ, ու ԱՐԺԱՆԱՊԱՏՎՈՒԹՅՈւՆ:

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *