Հայրենիքից մեկնող մեր հայրենակիցներին մեկ հիշեցում, հորդոր եւ նաև խորհուրդ… Արմեն Հովհաննիսյանի կարևոր գրառումը

Արմեն Հովհաննիսյանը գրել է. ‼ՀՈՂ ՀԱՅՐԵՆԻԻ ԵՎ ԱՐՏԱԳԱՂԹԻ ՄԱՍԻՆ‼ ‼ԿԱՐԴԱԼ ՈՒ ՏԱՐԱԾԵԼ‼ Արդեն մի քանի օր է ինչ մեր մեդիադաշտի մեջ, բավականին ակտիվ քն նարկվում է փետրվարի 1-ից՝ մինչեւ մարտի 1-ը ներառյալ, Հայաստանից Ռուսաստան ու հակառակը չվերթների վերսկսման երկկողմանի պիլոտային ծրագրի եւ դրա հետեւանքների մասին։ Կրա կի վրա յուղ լցնող հատուկ ապապետականները բնականաբար առանձնահատուկ մատնանշում են՝ տեսեք սահմանների բացումից հետո, բոլորն ուզում են արտագաղ ել

ու ըստ իրենց ներկայացրած գաղջ ակնոցներով, իրենց ցանկալի սցենարով իրականության՝ Շուռնուխից մինչ Զվարթնոց, Գյումրիից, Վնաձորից, Աբովյանից, ու մնացած ուրիշ վայրերից սկսած հսկայական հերթերա կուտակվել ու հեսա-հեսա վերջին մարդն է, որ նստելու է օդանավ ու Հայաստանի լույսերը իր հետեւից անջատի։Բոլորիս էլ հայտնի է, թե ուր են ցանկանում տանել, այս

անտաղանդ սցենարի՝ անգրագետ տերերը, միայն թե իրենք կարողանան հնարավորինս հակապետականություն դրսեւորել եւ չթողնել պատ երազմից հետո կորացած մեջքը ուղղի մեր երկիրն եւ իրենք հասնեն վաղեմի ու ցանկալի արդյունքին՝ այն է քոչաալբանասերժկական կլ-անը ծախի Հայաստանը վերջնականապես։ Սակայն ի ող բերգություն այդ անտաղանդ անհայրենիքների նկատենք, որ արտագ աղթի չափերը, նույնիսկ սահմանների բացումից հետո էլ չի լինելու գոնե իրենց երազածի չնչին մասը։ Այս ամեն ինչը ասում եմ իմ շրջապատում մասնավոր զրույցներից ելնելով, իհարկե նաև չբացառելով եւ չհերքելով, որ կան մարդիկ, ովքեր ուզում են մեկնել,

բայց հետ վերադառնալու մտադրությամբ, իրենց սեզոնային աշխատանքը տեսնելով դրսում։ Մեկնողներին չես կարող մե ղադրել, յուրաքանչյուր մարդու իրավունքն է իր կյանքը դասավորել, այնպես ինչպես, որ ինքը ցանկանում է , հատկապեզս, որ հայրենասիրության դրսեւորումը պարտադիր չէ, որ արտահայտվի հայրենիքում գտնվելով, չմոռանալով բնականաբար արմատներն եւ հայրենիքը։ Չմե ղադրելով մեկնողներին, նույնիսկ անվերադարձ մեկնողներին, ասեմ, որ ուր էլ, որ գնաք,կամ ուր էլ, որ

գնանք, մեկ է օտարի հողում, զգալու ենք միշտ օտար, հողը չի ձգելու, որքան էլ, որ այն գայթակղի ու ձգի՝ ՄԵՆՔ ՀԱՅ ենք ու մեր հայրենիքը ՀԱՅԱՍՏԱՆՆ է, որտեղ ամեն դեպքում եւ՛ ապահով ես, եւ՛ զերծ ռասսայական խտրականությունից, թե՛ քեզ ուժեղ ես զգում, թե՛՛ ամուր կարող ես կանգնել հողի վրա, համոզված լինելով, որ այն չի փա խչի ոտքիդ տակից։ Մեկնող հայրենակիցներին

մեկ հիշեցում, հորդոր ու խորհուրդ՝ պատ երազմի օրերին զո հված մեր հերոս տղաները, մեր կենդանի հերոսները ու բոլոր կռ վածները, որոնց մեջ վստահաբար դուք էլ ունեք ամենահարազատներ մի բանի համար էին և են պայ քարում՝ հողի, սահմանի ու հայրենիքի։Բոլորդ լավ իմացեք, ոչ մի պայ քար, ոչ մի ար յուն, հենց այնպես չի անցել ու չի թափվել։ Որտեղ էլ գնաք, միշտ հիշե՛ք, որ ՀԱՅԱՍՏԱՆ ՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆԸ սպասում է ձեզ, իսկ ՀԵՐՈՍ ՆԱՀ ԱՏԱԿՆԵՐԸ հանուն ձեր գոյության է, որ այլեւս մեզ հսկում են վերևից։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *